تأملات

وبلاگ شخصی علی مراد

تأملات

وبلاگ شخصی علی مراد

  • ۰
  • ۰

چند سال پیش، برای اولین بار در یکی از کارگاه های خانم شهرتاش شرکت کردم. «کارگاه فلسفه برای کودکان». کارگاه چند روزه بود و بعد از مرحله ی آموزش قرار بود هرکس کلاس فلسفه برای کودکان کوتاهی اجرا کند. اولین نفر من اجرا کردم و بعد از اتمام کار، کنار دست خانم شهرتاش نشستم. دو نفر دیگر هم اجرا کردند. حین اجراها خانم شهرتاش خیلی حرص می خورد. از رفتار های تسهیلگر(/معلم) تا واکنش های افراد. در میان این صحبت ها یکی از اثرگزارترین جملات زندگی من گفته شد: «چرا هیچ کس کاری که من گفتم را نمی کند؟» بله همه کار خودمان را می کردیم و بهترین توجیه هم برای این کار «خلاقیت» بود. عدم توانایی ما در شنیدن، فهمیدن و به کار بستن به سادگی زیر نام خلاقیت پنهان می شد. چیز های جدیدی که تولید می شدند خلاقیت نبودند، بلکه خروجی های غلط حاصل کج فهمی و کج عملی ما بودند.

در «طبقه بندی برای یادگیری، آموزش و سنجش » خلاقیت در آخرین رده یعنی بعد از فهمیدن، به کار بستن، تحلیل و ارزیابی آمده است. خلاقیت نامیدن تولیدات ذهن قبل از طی کردن مراحل مربوطه اشتباه بزرگی است و بهتر است این تولیدات را کج فهمی بنامیم.

فهمیدن و کاری را مطابق دستورالعمل انجام دادن، یکی از مهارت های مهم و فراموش شده در من و بسیاری از افراد است. بحران خلاقیت یک بحران جدی است.از نخوردن قرص مطابق دستور پزشک، تا نوشتن مقاله های چرت و پرت در حوزه های مختلف.

  • ۹۴/۰۲/۰۵
  • علی مراد

خلاقیت

نظرات (۱)

سلام . روزگارتون به خیر. 
جمله شما برام جالب بود که ما کج فهمی و خوب ندیدن و خوب نشنیدن رو میگیم خلاقیت. 

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی